در همایش ملی بزرگداشت یکصدمین سال تاسیس اولین انجمن شهر و بلدیه کشور (شورای اسلامی و شهرداری) که با حضور میهمانان داخلی و خارجی برگزار گردید فرصتی بود که میهمانان خارجی با هویت این شهر قدیمی و مجموعه آثار تاریخی ، علمی ، فرهنگی آشنا شوند . در دیدارهای خصوصی که بنده بنمایندگی از شما شهروندان با حدود سی شهردار یا سفیر داشتم آشنایی و شناخت عمیق آنها از جایگاه علمی و صنعتی  و بازرگانی و مدنیت تبریز بود آنها از مرکز علمی ربع رشیدی و از مبارزات مردم با استبداد و زور و پیشگامی در مظاهر تمدن و اصلاحات و تاریخ سازی این شهر می گفتند آنها مشاهیر بزرگ ما را می شناختند به عنوان کانون مهم تجاری ، علمی و فرهنگی یاد می بردند،  از مسجد کبود ( فیروزه اسلام) از مسجد علیشاه(ارک) از مسجد جامع تبریز، از بازار بزرگ تبریز، از مقبره الشعرا(مزار شعرا و عرفا و فقها) از بقعه عون بن علی و یادمان شهدای گمنام، از آرامگاه دو کمال ( مدفن دو بزرگ ادب و هنر، کمال الدین مسعود خجندی از شعرای قرن هشتم و نهم و کمال الدین بهزاد ( معروف ترین مینیاتوریست قرن دهم هجری)از خانه مشروطیت (بازماندگان صدر مشروطیت ) از ائل گلی (گردشگاه دلکش و زیبای تبریز) از عمارت شهرداری ( با قدمت 74 سالگی اش ) از تاریخ تراموای (قونقا)در تبریز ، از موزه های تبریز ( بویژه موزه بزرگ آذر بایجان با 3000متر مربع و اشیای باستانی ، اسناد و مدارک و اشیا و آثار خطاطان و خوشنویسان ) و از کارخانه های بزرگ تبریز و معرفی مشاهیر این دیار (ثقه الاسلام تبریزی،فقیه . مبارز استبدادی)، شیخ محمد خیابانی (مبارز مشروطه)حاج میرزا حسن رشدیه (موسس اولین مدرسه به سبک جدید در ایران ) از علامه عبدالحسین امینی (صاحب کتاب الغدیر)از علامه طباطبایی (صاحب کتاب تفسیر المیزان )از علامه محمد تقی جعفری (فیلسوف و ادیب مشهور)از شهدای راه محراب ( آیه الله قاضی طباطبایی و آیه الله سید اسد الله مدنی)از ستارخان و با قر خان ( سرداران مشروطه و مدافعان تبریز در برابر قشون محمد علی شاه قاجار ) از سرداران شجاع دوران دفاع مقدس (شهید باكری شهید شفیع زاده شهید تجلایی شهید یاغچیان و صدها شهید سرفراز تبریز) از شعرا و ادبا (شهریار شاعر برجسته ایران ،از پروین اعتصامی (سرآمد شاعران زن ایرانی )از خاقانی شروانی و از شیخ محمود شبستری از مشاهیر عرفانی آذربایجان و از شمس تبریزی ( از عرفان قرن هفتم که مولانا جلال الدین رومی پس از ملاقات با او به درجه ای تغییر حال پیدا کرد که اسم او را تخلص خود قرار داده و تمام غزلیات اش را به نام شمس منظوم ساخته است. آری برگزاری این همایش بهانه ای و فرصتی شد برای معرفی تبریز و امید است در آینده جهت جلب و جذب سرمایه گذاری و روابط فرهنگی و علمی وبرای ساختن تبریزی در شان آن (ان شاء الله)
نظر شما چیست؟

در میان نامه ها و مصاحبه ها و گفتگوها بعضا به چشم می خورد كه نا امید از آینده ، فقط همدیگر را سرزنش می كنیم . همین آقا جمال كارمند خودمان كه مشتری دائمی ماست ظاهرا عینك دودی خود را در سال 85 عوض نكرده است و با اطلاعات و آمار بعضا اشتباهی ، امیدهایش بر باد رفته است . برادر من بهتر نیست شما شهروند و همكار عزیز به جای سرزنش شهرداری و حتی نكوهش همدیگر گامی برای بهبود شهر برداری ؟ اگر می گویی بقیه كار بلد نیستند ، اگر هیچ كس و هیچ چیز در جای خودش نیست، اگر مردم به مسائل شهر بی تفاوت اند و می گویند به من چه؟ اگر قانون را رعایت نمی كنیم ... اگر.... پس خودت و خودمان چی؟
چرا به ساختن شهر و برای داناییهای خودمان سرمایه گذاری نمی كنیم ؟ این كار زیاد هزینه ندارد فقط كافی است بدانیم یك شهر مدرسه بزرگی است و همه آموزگار آن هستند و این شكلی نشود كه علیه سازمانی صحبت بكنیم ولی خود را فراموش كرده باشیم. شهروندی كه استاد دانشگاه می باشد به دانشجویان می گوید "خیلی ها دوست دارند كه در شهر خوبی زندگی كنند ولی كمتر افرادی از خود می پرسند كه آیا من نیز برای شهر ، شهروند خوبی هستم؟" چون شهروند خوب ارزش یك شهر را دو چندان می كند.
و اما عمود خیمه در مدیریت شهری، شهرداری است و باید در مسیر تعالی شهر این ستون همواره پا برجا بماند و با دست خودمان خیمه را خراب نكنیم كه آنوقت همه متفرق شده و ضرر می بینند ، پس گام برداریم برای بهبود شهر.
پیروز باشید.

حتما روز سیزده فروردین (روز انس با طبیعت) برایتان خوش گذشته است . طراوت زیباییهای طبیعت و بارش باران غیر منقطع خداوندی و در كنار خانواده و فامیل بودن , همه می توانست لحظات خوشی برای شما فراهم كند . در خیابانهای شهر سبزه های هفت سین را میدیدم كه به سنت غلط موجبات افزایش زباله در شهر شده بود. امسال برای هر شهروندی كه وارد پاركها می شد كیسه زباله ای تقدیم می شد, امكانات خدماتی هم بد نبود. بیش از یكصد پارك محله ای و پانزده پارك بزرگ شهر میزبان همشهریان عزیز بود ولی علی رغم تدابیر اندیشیده شده توسط همكاران شهر , بازهم ................به راستی چرا فراموش می كنیم كه شهر مثل آینه است و یا به قول معروف شهر مثل كوه است هر آنچه به آن بانگ بزنیم به خود ما باز پس خواهد داد و یاد اولین روز نوروز سال 86 افتادم كه صدا وسیمای مركز تبریز صحنه ای از زباله ها رانشان می داد كه در منطقه ای جمع شده و دنبال پرتغال فروش می گشت. اولین سوژه ای كه به قول خودشان آبروی تبریز را بیش از این نبریم؟! كجا بودند تا ببینند چه گلهایی زیر پا له شد , چه آشغالهایی كه به جای كیسه زباله در روی چمن ها ریختیم و............ رسانه ها و مطبوعات ما جا دارد در كنار نقادی و خبر رسانی سهم شهروندی را هم یاد آور شوند . راستی سهم من و شمای شهروند در اداره زیباییهای شهر چقدر است؟ بیایید سرنوشت شهر خودمان را در سال 86 با همكاری متقابل، خودمان تعیین كنیم  و با انجام وظایف شهروندی , بهتر زیستن را به هم هدیه بدهیم. بنده معتقدم راز پیشرفت یك شهر در احترام و بها دادن به شهر و جلب مشاركت همگانی در نگهداری شهر است . چرا به ساعاتی كه در محلات برای بیرون گذاشتن زباله ها اعلام گردیده است توجه نمی كنیم و هر موقع دل مباركمان بخواهد آشغال جلوی در و مغازه می گذاریم؟ فقط كافی است به همان میزان كه خانه خود را برای خود سالم و تمیز نگه می داریم به فكر شهر خود هم باشیم. و از این جمله غافل نباشیم كه اگر بصورت «من» زندگی كنیم مطمئنا در پیوستن به «ما» دچار مشكل خواهیم شد حال اگر زحمتی برایتان نیست به خانواده ، همسایگان ، اهل محل و... با قبول مسئولیت ، در ذكر نكات مربوط به شهر مسائلی را یاد آور شویم كه شهروند مسئول و شهردار پاسخگو هر دو به یك میزان در شهر سهمی دارند كه اگر كوتاهی كنند هم حقوق شهروندی پایمال خواهد شد و هم قوانین و مقررات.
پیروز باشید.

اخبار ساعت 23 سیمای جمهوری اسلامی مرکز استان در اولین روز بهار سال 86 تصاویری از انباشته شدن زباله ها در یکی از مناطق شهر تبریز را نشان می داد و به قول خبرنگار آن بخش خبری ، اولین و مهمترین سوژه سال 86 را کشف کرده بود. بعد از پخش این تصاویر تعدادی از دوستان زنگ زدند و از این اطلاع رسانی در گروه تحریریه خبر گلایه داشتند که این آقایان در طول سال، زیاد دور نرویم، همان روز دوشنبه 28/12/85 که برف سنگین پنجاه سانتی متری در آستانه سال جدید که تقریبا ترددها فلج شده بود، چرا از تلاش 24 ساعته ماموران شهرداری در برف روبی و مسیرگشایی ها و تنظیف مجدد شهر تصاویری را نشان ندادند، راستی چرا اینقدر بد سلیقه و یکجانبه عمل می کنیم؟
چند سوال: 1- مگر شهروندان عزیز نمی دانند زباله را چه ساعتی در نایلون های سربسته و تفکیک شده بایستی در جلوی منازل خود قرار دهند؟ ما در تابلوهای اطلاع رسانی هیچ وقت ساعت 30/12 ظهر را اعلام نکردیم که مردم هر موقع دلشان بخواهد نسبت به تخلیه زباله اقدام کنند.
2- چرا صدا و سیما نسبت به فرهنگ سازی در کاهش تولید زباله و تفکیک و تحویل به موقع آن، شهرداری را یاری نمی کند؟ مگر با نشان دادن زباله و گربه و موش مشکل حل خواهد شد. چرا با این بی تدبیری ها آبروی شهر و شهروندان را می بریم و تبریز را اینقدر بی فرهنگ معرفی می کنیم.
3- ماموران شهرداری روز اول عید را که همه دلشان می خواهد در کنار خانواده باشند فقط تعطیلی داشته اند، چه می شد شهروندان 12 ساعت زباله را در منزل نگهداری می کردند، مگر معتقد نیستیم «شهر ما خانه ماست».
4- مگر صدا و سیما و شهروندان عزیز نمی دانند شهرداری بدون مشارکت مردم و بدون انجام وظیفه در آموزش و فرهنگ سازی توسط رسانه ملی، نمی تواند شهر را پاکیزه نگه دارد.
عزیزان، مدیریت شهری برای ارائه خدمات جامعة پیچیده امروز مشکلاتی دارد که باید همه مشارکت کنند و الا دهها مورد اشکال بزرگ و کوچک در صداوسیما (مدیریت، برنامه های ....) وجود دارد که اگر باور نمی کنید دوربینهای آزاد را به میان مردم ببرید و مستفیذ بشوید (همه خوب می دانیم ولی عمل نمی کنیم).

سبز و آسمانی باشید
از اینكه امسال در هوای زمستانی و پوشیده از برف شهر تبریز ولی با حضور گر م شما سال جدید را آغاز می كنم بسیار خوشحالم . یك سال با همه خوبی ها و بدی هایش گذشت . كوله باری از تجربه ها ، چه تلخ است اگر فرصتی برای آزمون تجربه اندوخته مان نیابیم .باید طوری زندگی كنیم كه نیاز به دوباره آزمودن نباشد چون لحظه ها ی عمر و این كالای گرانبها را نمی توان دوباره خرید پس بیایید لحظات را برنامه ریزی كنیم . اگر تلاش برای بهترشدن خود و خانواده و شهرمان نكنیم بازنده ایم پس اكنون دست به كار شوید من دستان گرم شما را طلب می كنم تا با مشاركت صمیمانه شما كه بعنوان اساسی ترین سرمایه امید و دلگرمی خود برای فایق آمدن در برابر مشكلات و شوراهای مدیریت شهری است راهگشای ما در پیمودن مسیر تعالی اجتماعی و بالندگی شهرمان باشیم . از خدا غافل نباشیم چرا  كه ناظر بر اعمال ماست.

می خواهم با همدیگر چند موضوع مهم شهر را جدی بگیریم .
- هنرمندان : چند نفر شاعر , خطاط , نقاش , مجسمه ساز , نویسنده , داستان نویس و موسیقی دان و دهها هنر دیگر كه می شناسیمش. من می خواهم به اتفاق شماها از بزرگان و پیشكسوتان این عرصه از آنها دلجویی و عیادت و عرض ادب و ارادت كنم و جوانان این عرصه هنری ملاقات حضوری برای اداره شهر تبریز داشته باشم البته می دانید اینها به بهانه یكصدمین سال تاسیس شهرداری و شورا می تواند فرصت و نعمت بزرگی برای ما باشد.
پس اسامی و آدرس و تلفن این عزیزان را اعلام كنید . تا زیارتشان بكنیم . ضمنا از موارد دیگر كه باید جدی بگیریم (علما و دانشمندان شهر , زنان فرهیخته شهر , ایثارگران شهر , شهروندان نمونه , مدیران خادم شهر , صنعتران نمونه و فرهنگیان , .... ) دیگه كی ها ؟ حتما یاد آوری كنید كه چون همه اینها باعث حیات شهر هستند چون اینها هویت وآینده شهر هستند و یقینا اینها باعث بقای یك شهر هستند
یاران قرارمان این است كه بی تفاوت نباشیم هم اعتراض بكنید و هم پیشنهاد بدهید . خدا یاورتان باد.

در تاریخ 23/12/85 به همراه كلیه مدیران شهرداری و سازمانها و شركتها و مشاورین شهردار در جلسه صمیمی و بی پرده با جناب آقای استاندار دیداری دو ساعته داشتیم. به نظرم بد نیست گوشه ای از صحبتهای اینجانب را بخوانید و نظر بدهید:

میزان بالای نارضایتی مردم از شهرداریها به چند عامل بستگی دارد:
1- آگاهی اندك مراجعه كنندگان و اكثر شهروندان به قوانین شهرو شهرداری و وظایف و اختیارات آن
2- ضعف حمایت دولت از شهرداری ها
3- عدم استقرار مدیریت واحد شهری در شهرها
4- به روز نبودن قوانین حاكم بر شهرداری ها
5- مشخص نبودن جایگاه شهرداریها در كشور
مردم عزیز ما باید بدانند دولت در اوایل دهه 70 شهرداریها را سازمان خودگردان و خودكفا اعلام كرده و حمایتهای مالی خود را از 60 درصد در دهه های قبل از 70 به حدود 5 درصد در سالهای اخیر رسانده است این در حالی است كه حتی در بودجه سال 86 با حدود 10 تبصره كه منتج به كاهش در آمدهای پایدار شهرداری است پنج درصد را به كمتر هم كاهش داده است. جناب آقای استاندار , 70 درصد جمعیت كشور در شهرها زندگی می كنند و از این میزان در استان خود ما به همین میزان در شهر تبریز ساكن هستند. بنظر شما شهرداری ها جهت اجرای مطالبات مردم به چه اقداماتی دست بزنند تا شهر را اداره كنند؟ مگر غیر از این است که وظیفه شهرداری اداره شهر می باشد. چرا سازمانها در احداث امور زیربنای شهر عنایت نمی كنند تا اینكه شهرداری مجبور شود روگذر , زیرگذر, كمربندی , مسیرگشایی, احداث كتابخانه , احداث میادین ورزشی و... را دنبال كند. بنظر می رسد اگر همه سازمانها وظایف خود را درست و دقیق انجام دهند و سازمانها و دولت سهم خود را از استفاده از خدمات به شهرداری ها پرداخت كنند و مثل امروز حدود 3 تا 5 میلیارد تومان بدهی نداشته باشند , اعتبارات جمع آوری شده از شهروندان , می تواند كفاف اداره شهر باشد. راستی متولی شهر كیست ؟ چرا همه نارضایتی ها از شهرداری ؟ در شورای عالی ترافیك استان ما عضو بدون رای هستیم ولی كلیه هزینه های مربوط به ترافیك و پلیس شهر را باید شهرداری پرداخت كند. با توجه به نقش تبریز كه فرامنطقه ای است و بعنوان مركز شمالغرب كشور در عرصه های صنعت, تجارت , فرهنگ , حمل و نقل و ....عمل می كند بنظر می رسد اجرای پروژه هایی مثل طرح تبادل گذرگاه شمالی و جنوبی ( در خلعت پوشان ) یا تكمیل كمربندی شمالی یا ساماندهی مهران رود, تكمیل شهرك صنعتی مایان , اجرای كمربندی ولایت(شرقی غربی ) و ساماندهی حاشیه نشینی و مهاجرینی كه از سایر شهرهای استان آذربایجانشرقی و غربی و اردبیل در تبریز ساكن شده اند . و دهها پروژه دیگر نیازمند اراده و حمایت بودجه های ملی واستانی است تا به وظایف ذاتی شهرداری بپردازیم . جناب آقای استاندار , تعدد مراكز تصمیم گیری در شهر , نبود ابزار و اختیارات كافی در شهرداری ها موجب می شود نارضایتی از شهرداری بالا برود. از برنامه 5 ساله دوم دولت تا امروز ( پس از گذشت 7 سال) هنوز 23 وظیفه مشخص شده جهت واگذاری شوراها وشهرداری همچون اجرای اصل 44 قانون اساسی با مقاومت مدیران سیستم دولتی روبرو شده است . شهروندان عزیز شماها در مورد شهرداری چه فكر می كردید و چه فكر می كنید؟
جناب استاندار اگر روش ها , شیوه ها , قوانین و حتما نگرش ها به شهرداری ها اصلاح نشود و جایگاه شهرداری ها روشن نگردد، علیرغم زحمات زیاد همكاران شهرداری امیدی به جلب رضایت مندی شهروندان نیست چون امور مربوط به شهرداری در ملاء دید عموم بوده و همه روزه می توانند نقد كنند ولی آیا واقعا شهرداری ها چه مقدار مقصرند؟

اولین جلسه جناب آقای معمارزاده سخنان مبسوطی در خصوص اجرای اصل 44 قانون اساسی و واگذاری امورشهر به مردم را ارائه فرمودند كه یقینا در صورت اجرایی شدن در سالهای آینده و آنهم با خوش بینانه ترین نگرش امید بخش است ولی آقای استاندار الان مشكلات زیادی است كه ما را خفه می كند، چه باید كرد؟