راستی چه کنیم که متواضع باشیم ، توصیه لقمان حکیم به فرزندش را در قرآن می خوانیم  که «پسرم از مردم روی مگردان و متکبرانه بر زمین راه مرو که خدا وند هیچ متکبر مغروری را دوست ندارد»
جامعه ای که در آن غرور و خود بزرگ بینی رواج داشته باشد، در خانه ، مدرسه ، محیط کاری ، معابر و ... هر کس خود را بالاتر از دیگران ببیند و حرفهای دیگران را حقیر بشمارد، فضای بی اعتمادی  و مراعات نکردن قانون و مقررات ، تعدی به حقوق دیگران رواج خواهد یافت و بدون تردید آثار مخرب چینن رفتارهایی جلوی فعالیت های سازنده را می گیرد و همه فعالتیهای صحیح و کارکرد مثبت جامعه را از بین خواهد برد.
پس در سلام کردن و خوشرویی و خوش خویی به طرف مقابل (دوستان – ارباب رجوع – مشتری و...) پیشدستی کنیم. حسن خلق با همدیگر ، خیر خواهی ، احترام به بزرگتر و ترحم به کوچکتر ها ، انس و الفت  با مردم ، حفظ آبروی مردم ، نرمی و مدارا ، حفظ حرمت و حق شهروندی و... که از ارزش های اخلاقی و رفتاری شهروندان خوب و متواضع است را در شهر اخلاق ترویج کنیم  و فراموش نکنیم گفتار و رفتار ما همیشه «آئینه شخصیت» ماست.