هر مدیری در جایگاه خود با مسایل مختلفی برخورد می کند. بزرگ یا کوچک بودن این مسایل هم به نسبت جایگاهی که مدیر در آن قرار دارد متغیر است.
مسلما شهردار یک کلان شهر، آن هم شهری مثل تبریز در معرض مسایل و مباحث زیادی قرار می گیرد . سخنانی که به هر دلیل قابل طرح در جلسات عمومی نیست. حتی در عرصه مطبوعات هم جای تعریف شده ای برای طرح این مباحث وجود ندارد. هر چند که این موضوعات به نوعی درد و مشکلاتی است که وجود دارند و وجودشان برای چشم های تیزبین و وجدان های بیدار غیر قابل انکار است . در طول تاریخ بیشتر این حرفهای نگفته را در لابلای دست نوشته های مردان تاریخ ساز دیده ایم.  شاید خالی از  لطف نباشد که در شهری مثل تبریزشهردار بتواند مطالبی از قبیل خاطرات ، یادداشتهای مربوط به سفرها و تجربیات مختلفی که از بازدیدهای مختلف اندوخته می شود را در اختیار مردم بویژه مدیران قرار دهد .
 با ایجاد وبلاگ شخصی در نظردارم تا پل ارتباطی بهتری برای تعامل هرچه بیشتر با شهروندان و بویژه مخاطبان جوان ایجاد کنم.
تبریز به عنوان شهر بافرهنگ و پویا سال 86 را با شعار تبریز 90 با برنامه ریزی و کلنگ زنی برای یکصد پروژه کلان ، آغاز خواهد کرد . شهرداری این طر ح را به مناسبت یکصدمین سالگرد تاسیس شهرداری تبریز به عنوان اولین شهرداری و اولین انجمن شهری کشور اجرا می کند و همایشی نیز به همین مناسبت در روزهای 8 و 9 اردیبهشت  ماه برگزار خواهد شد. بنده به عنوان شهردار تبریز از شهروندان عزیز به ویژه جوانان پویا و فعال شهرمان استمداد می کنم که بعنوان آینده سازان کشور و شهر  در اجرای هر چه بهتر این طرحها در کنار شهرداری بوده و برای رسیدن به این اراده و عزم محلی ما را یاری کنند. البته شهرداری تبریز در بهره گیری از نیروهای جوان پیش قدم بوده و مدت 9 ماه است  که به طور منظم ازکمکهای گروه مشاورین جوان شهردار بهره برده است .
بنده به شخصه امیدوارم که با راه اندازی این وبلاگ این ارتباط سازنده ای که با شهروندان بویژه نسل جوان به وجود آمده روز به روز پیشرفت نموده وسطح تعامل با مردم و جوانان هر چه بیشتر شود تا خلا ها و کمبودهای شهر تبریز بدست خیراندیشان و نسل جوان به عنوان نسلی که در آینده کشور تاثیر گذارند به موقع بررسی و چاره جویی شود. به امید اینکه شهری طراحی کنیم که اگر چه از نظر آثار تاریخی و فرهنگی شهری پیر است اما از نظر امکانات مورد نیازجوانان  شهری جوان و پویا باشد.